مقدمه ناشر براى چاپ پنجم با مطالعه تاريخ‌به‌بسيارىاز فجايع انسانى برمىخوريم كه در حيات بشرى اتقاق افتاده است ، امّا دلخراش‌ترين و بزرگترين فاجعه انسانى كه در تاريخ به ثبت رسيده است « عاشوراى حسينى » مىباشد . زيرا آنهايى كه امام حسين عليه السلام را براى رهبرى و هدايت‌شان دعوت نموده بودند ، نه تنها او و يارانش را به شهادت رسانيدند بلكه حتّى بر كودكان و زنان نيز رحم نكردند . يكى از بازمندگان اين فاجعه‌ى عظيم و ننگين انسانى ، حضرت زينب عليها السلام مىباشد كه از او به نام « ام المصائب » ياد مىكنند . زيرا يزيد و همدستانش فكر مىكردند ، آنچه كه در روز عاشورا انجام شد نسل رسول اكرم محمد صلى الله عليه و آله و سيره او را از صحنه تاريخ و روزگار محو خواهند كرد ، امّا غافل از اينكه خون مطهّر امام حسين عليه السلام و يارانش ، بيش از پيش در هنگام اسارت زينب عليها السلام و خطابه‌هاى سوزناك و افشاگرانه او كه در طول مسير اسارت ابراز نمود انقلاب خونين حسينى را بارور كرد و براين اساس « خون بر شمشير پيروز شد » شعار تاريخ گرديد و حضرت زينب عليها السلام پس از حادثه كربلا در هر نقصه‌اى از جهان